SM SYSTEM - SPIRALNA STABILIZACJA KRĘGOSŁUPA W SKOLIOZACH
KURS ROZWIJAJĄCY DO SZKOLENIA PODSTAWOWEGO SPIRALNEJ STABILIZACJI I MOBILIZACJI KRĘGOSŁUPA SM SYSTEM

MIEJSCE KURSU: RZESZÓW ( STUDIUM MEDYCZNE W RZESZOWIE ul. WARZYWNA 1)
DATA KURSU: 25-26.04.2010
CENA KURSU: 850zł
W cenie certyfikat, faktura, profesjonalna lina do terapii, 2 x poczęstunek oraz 2 x obiad

Charakterystyka kursu Stabilizacja spiralna kręgosłupa

Skolioza

Metoda SPS - „Spiralna stabilizacja kręgosłupa” jest oparta o stabilizację kręgosłupa długimi stabilizacyjnymi taśmami mięśniowymi. Rozróżniamy stabilizację pionowymi łańcuchami w spoczynku oraz stabilizację łańcuchami spiralnymi podczas ruchu. Aktywność spiralnych łańcuchów objawia się na kręgosłupie wyrównaniem do osi pośrodkowej – za pomocą centracji oraz przesunięciem w górę – trakcją. Traktujemy skoliozę jako zaburzenie stabilizacyjnej funkcji spiralnych wzorców ruchowych, przede wszystkim łańcucha LD - latissimus dorsi. Zaburzenie funkcji łańcucha LD uwidoczni się zaburzeniem koordynacji oraz stabilizacji chodu. Chodzi o aktywną terapię, więc korzystanie z biernego gorsetu, który nie pozwala na ruch jest przeciwskazaniem (ta sytuacja jest możliwa tylko u pacjentów, którzy ćwiczą regularnie każdy dzień).

Kroki terapeutyczne, które pozwalają na przywrócenie zaburzonej funkcji kręgosłupa oraz koordynacji chodu.

· 1. krok – Utworzenie gorsetu mięśniowego – łańcuchem latissimus dorsi – LD, aktywna relaksacja oraz rozciąganie przedniej i górnej grupy mięśniowej obręczy barkowej. .

· 2. krok – aktywna relaksacja z wykorzystaniem hamowania recyprokalnego oraz rozciągnie mięśni obręczy biodrowej, rozciąganie zginaczy i prostowników stawu biodrowego, prostownika grzbietu, mięśnia czworobocznego lędźwi. 3.krok – stabilizacja gorsetem mięśniowym – łańcuchem serratus anterior – SA, aktywna relaksacja oraz rozciąganie mięśni tułowia. 4. krok – mobilizacja całego kręgosłupa oraz klatki piersiowej do rotacji, ćwiczenie dla mm. rotatores, mm.semispinales, mm. multifidi. 5. krok – ćwiczenie stabilizacji nogi podporowej do chodu z naciskiem na pracę m. gluteus maximus oraz mięśni dna miednicy. 6. krok – aktywny wykrok wprzód na stabilizowanej nodze z wykorzystaniem rotacji miednicy i kontrarotacji tułowia, wytworzenie dwóch funkcjonalnych łuków skoliotycznych, trakcja kręgosłupa łańcuchem mięśniowym LD, SA, PM. 7.krok – koordynacja chodu rozdzielona do 4 faz, stabilizacja łańcuchami LD, SA, PM, wyprostem kończyny górnej, wyprostem kończyny dolnej przy osiowym ustawieniu tułowia, ruch w przeciwnym kierunku kończyny dolnej i kończyny górnej, rotacja miednicy w odwrotnym kierunku do ruchu klatki piersiowej, ćwiczenie fazy przenoszenia chodu.


Program kursu:

Część teoretyczna:
• Skoliotyczne trzymanie ciała – korekcja ustawienia skoliotycznego ciała w pozycji siedzącej,
• Komplikacje – protruzje krążka międzykręgowego
• Stenoza kanału rdzenia kręgowego
• Skolioza w wieku podeszłym
• Cor kyphoscolioticum Część praktyczna:
• 12 ćwiczeń z naciskiem na rozciąganie prostownika grzbietu
• Ćwiczenia dla kończyn dolnych
• Rozciąganie mięśni kończyny dolnej oraz stopy
• Rozciąganie mięśni kończyny górnej oraz ręki Leczenie:
• Ustawienie skoliotyczne ciała
• Komplikowane zakrzywienie w wieku średnim
• Niewydolność obiegowa Techniki manualne:
• Techniki manualne w pozycji siedzącej
• Obręcz miednicy - m. iliopsoas, m. rectus femoris, m. tensor fasciae latae,
• Obręcz barkowa - m. pectoralis minor, m. subclavius, m. serratus anterior,
• Punkty kontrolne dla palpacji aktywności i rozluźnienia mięśniowego.

Cele kursu:
Wytłumaczyć charakter patologii zwanej skolioza na tle aparatu mięśniowego, podczas kontroli kierowania ruchu oraz pokazać sposób leczenia. Wytłumaczyć mechanizm patologii:
• obręczy barkowej oraz kończyny górnej
• tułowia,
• obręczy miednicy oraz kończyny dolnej,
• podczas koordynacji i stabilizacji chodu,
• w stosunku do spiralnej stabilizacji. Wytłumaczyć przyczyny skoliozy:
• niesprzyjające wrodzone uwarunkowania dla skoliozy – DPM, dysfunkcja motoryczna, wady dziedziczne.
• Uszkodzenie płodu podczas porodu oraz w trakcie ciąży.
• Zaburzenie rozwoju ruchowego dziecka do fazy chodu, stabilizacji stawów biodrowych przy wadach rozwojowych.
• Czynniki negatywne mające wpływ na skoliozę (urazy, sport, schorzenia onkologiczne, operacje…). Charakterystyka skoliozy według kategorii wiekowej:
• Wiek przedszkolny
• Wiek szkolny
• Okres wzrostu 6-18 lat,
• Po zakończeniu rośnięcia do25 lat – kompensacja dysbalansu mięśniowego spowodowanego gorsetoterapią,
• Wiek średni – zmiany degeneracyjne – protruzja krążka międzykręgowego,
• Wiek starszy – stenoze spinalna, Cor kyphoscolioticum.


Instruktor:

Mgr. Věra Havránková fizjoterapeuta oraz instruktor kształcącego i rehabilitacyjnego centrum Smíšek, absolwent Ostravské univerzity i Slovenskej zdravotníckej univerzity v Bratislavě.